Τα Σπάτα είναι ένα μικρό, όμορφο και γραφικό χωριό, χτισμένο στα όρια των Νομών Αχαΐας και Ηλείας, σε υψόμετρο περίπου 350 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Απέχει γύρω στα 50 χιλιόμετρα από την Πάτρα και περίπου 30 χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους.
Η πρόσβαση στο χωριό γίνεται μέσω τριών οδικών διακλαδώσεων που ξεκινούν ανατολικά της Εθνικής Οδού Πατρών – Πύργου. Η μία διαδρομή ξεκινά από τα Καρέικα και η άλλη από το Λάππα, με τους δύο αυτούς δρόμους να συναντώνται στα χωριά Ματαράγκα και Κεφαλέικα. Από εκεί, η πορεία συνεχίζεται και μετά το χωριό Άγιος Κωνσταντίνος σμίγει με την τρίτη διακλάδωση, η οποία ξεκινά από τη Βάρδα, οδηγώντας τελικά στο χωριό και στην Ιερά Μονή του Αγίου Νικολάου. Η συνολική απόσταση του χωριού από αυτές τις διακλαδώσεις της Εθνικής Οδού κυμαίνεται από 17 έως 20 χιλιόμετρα.
Το χωριό είναι χτισμένο στη νοτιοδυτική πλαγιά ενός βουνού που αποτελεί τμήμα της Ρουπανιάς (προβούνι της Μόβρης). Βρίσκεται φωλιασμένο ανάμεσα σε δύο ορεινούς όγκους: της Μόβρης και του Μύτικα προς τα βόρεια, και του Άι-Λια της Δαφνιάς και του Γαρίζα προς τα νότια. Οι οροσειρές αυτές εκτείνονται προς τα δυτικά, αποτελώντας φυσική συνέχεια του ανατολικού ορεινού όγκου της Μόβρης.
Με αυτόν τον τρόπο σχηματίζεται ένα εντυπωσιακό ημικυκλικό σύμπλεγμα βουνών στις τρεις πλευρές του ορίζοντα, που θυμίζει σχήμα πετάλου. Αντίθετα, προς τα δυτικά, απλώνεται ο εύφορος κάμπος της Ηλείας και της Αχαΐας, προσφέροντας μια μεγαλοπρεπή και ανεμπόδιστη θέα προς το Ιόνιο Πέλαγος. Όταν ο ορίζοντας είναι καθαρός, το μάτι ταξιδεύει στο βάθος, όπου διακρίνονται καθαρά οι κορυφογραμμές της Ζακύνθου και της Κεφαλονιάς.
Η περιοχή είναι ημιορεινή και συνδυάζει αρμονικά το ανάγλυφο του κάμπου και του βουνού. Η βλάστηση στις γύρω πλαγιές είναι αλλού χαμηλή και αραιή και αλλού πιο πυκνή και πλούσια, γεμάτη από κάθε λογής θάμνους και δέντρα, συνθέτοντας ένα μαγευτικό, καταπράσινο τοπίο. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, τα κάτασπρα πέτρινα σπίτια του χωριού με τις παραδοσιακές κεραμοσκεπές μοιάζουν να σκαρφαλώνουν αμφιθεατρικά το ένα πάνω στο άλλο, προσδίδοντας στο συνολικό τοπίο μια βαθιά αίσθηση γαλήνης, γραφικότητας και απλότητας.
Στην άκρη του χωριού, προς τη βόρεια πλευρά του, δεσπόζει η κεντρική εκκλησία, η οποία είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Στη χάρη της, στις 15 Αυγούστου, έχει καθιερωθεί και πραγματοποιείται κάθε χρόνο το μεγάλο παραδοσιακό πανηγύρι του χωριού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου