Ένα ιστολόγιο για το χωριό Σπάτα Αχαΐας

Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011

Φυσιογνωμία του Δήμου Λαρισσού


Ο Δήμος Λαρισσού περιλαμβάνει μια αρκετά μεγάλη γεωγραφική περιοχή 225.729 στρεμμάτων, η οποία εκτείνεται από τον Άραξο ως τις Βελιτσές. Λόγω της μεγάλης αυτής έκτασης, το έδαφος παρουσιάζει έντονη ποικιλομορφία. Ανάλογα με τη μορφολογία του εδάφους και την κύρια απασχόληση των κατοίκων, ο δήμος χωρίζεται σε τρεις διακριτές ζώνες:

  • 1η Ζώνη (Αγροτουριστική): Περιλαμβάνει τα διαμερίσματα Λακκόπετρας, Αράξου και Μετοχίου. Αν και κυριαρχεί η γεωργία, ο τουρισμός παρουσιάζει δυναμική ανάπτυξη χάρη στις παραλίες της Καλογριάς και της Λακκόπετρας.
  • 2η Ζώνη (Αγροτική): Περιλαμβάνει τα πεδινά διαμερίσματα Απιδεώνας και Ριόλου, όπου οι ασχολίες των κατοίκων είναι αποκλειστικά αγροτικές.
  • 3η Ζώνη (Ημιορεινή): Περιλαμβάνει τα διαμερίσματα Καγκάδι, Πέττα, Ματαράγκα, Άγιο Νικόλαο (Σπάτα), Μιχόι και Βελιτσές. Είναι η πιο ευαίσθητη περιοχή του Δήμου, με μεικτή γεωργική και κτηνοτροφική απασχόληση και προοπτικές ανάπτυξης αγροτουρισμού.

Δημογραφικά & Οικονομικά Χαρακτηριστικά


Ο Δήμος Λαρισσού αποτελεί μια ζωντανή, δημιουργική κοινωνία με πλούσια ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά. Μια περιήγηση στην περιοχή αναδεικνύει τις εκτεταμένες καλλιέργειες πατάτας, ελαιώνων και κηπευτικών, καθώς και τα παραδοσιακά τυροκομεία και ελαιοτριβεία.


Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, ο πληθυσμός ανερχόταν σε 8.683 κατοίκους. Ο μόνιμος πληθυσμός εκτιμάται γύρω στους 7.500, ενώ τους καλοκαιρινούς μήνες ο αριθμός αυτός εκτινάσσεται στους 20.000 κατοίκους λόγω του τουρισμού. Η οικονομία βασίζεται κυρίως στον πρωτογενή τομέα:

  • Πρωτογενής τομέας (Αγροτική παραγωγή): 3.270 εργαζόμενοι
  • Δευτερογενής τομέας (Μεταποίηση & Επιχειρήσεις): 484 εργαζόμενοι
  • Τριτογενής τομέας (Τουρισμός & Υπηρεσίες): 527 εργαζόμενοι


Η περιοχή διαθέτει αξιόλογη ξενοδοχειακή υποδομή (ξενοδοχεία, μπανγκαλόους, ενοικιαζόμενα δωμάτια), ενώ λειτουργούν και μονάδες επεξεργασίας των τοπικών αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων.


Φυσικές Ομορφιές & Πευκοδάση


Το όρος Μόβρη δεσπόζει στο ορεινό κομμάτι του Δήμου. Θεωρείται πρόβουνος του Ερυμάνθου και διακρίνεται για το υπέροχο φυσικό του κάλλος, με πλούσια βλάστηση από ρείκια, άριες, σχοίνα και πουρνάρια.


Το παραθαλάσσιο μέτωπο καλύπτεται από μοναδικά πευκοδάση, τα οποία χωρίζονται σε δύο ζώνες: τη χαλέπιο πεύκη προς την πλευρά της θάλασσας και την κουκουναριά στο εσωτερικό, με μια ενδιάμεση μεικτή ζώνη. Η χαλέπιος πεύκη παρουσιάζει έντονη αυξητική τάση και τείνει σταδιακά να υποκαταστήσει την κουκουναριά, λόγω έλλειψης φυσικής αναγέννησης της δεύτερης.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα επιμήκη ανοίγματα ανάμεσα στους αμμόλοφους που πλημμυρίζουν με νερό. Ένα από αυτά, το «Κέντρο», είναι αρκετά βαθύ, έχει τη μορφή μικρού ποταμού και παίζει καθοριστικό ρόλο καθώς οδηγεί τα νερά της Λάμιας προς τη θάλασσα.


Χλωρίδα: Δάσος Βελανιδιάς & Υγρά Λιβάδια


Πιο εσωτερικά συναντάμε αραιές εκτάσεις ήμερης βελανιδιάς (Quercus macrolepis). Εδώ επικρατούν φυτά ανθεκτικά στη βόσκηση, όπως ο ασφόδελος (Asphodelus microcarpus) και η φτέρη (Pteridium aquilinum), ενώ διάσπαρτα βρίσκονται δέντρα όπως η γκορτσιά (Pyrus amygdaliformis), η τσικουδιά (Pistacia terebinthus) και η θαμνοκέδρα (Juniperus phoenicea).


Στα μεγάλα ανοίγματα του δάσους και περιμετρικά των βάλτων σχηματίζονται υγρά λιβάδια. Στις εκτάσεις γύρω από τη λιμνοθάλασσα Προκόπου και το έλος Λάμιας ευδοκιμούν σπάνια είδη, όπως τα Vicia villosa, Parentucelia viscosa, Briza minor, Anthoxanthum odoratum και η άγρια ορχιδέα Orchis laxiflora.


Υγρότοποι & Φυσικά Ιχθυοτροφεία


Το πολύτιμο υγροτοπικό σύμπλεγμα αποτελείται από τις λιμνοθάλασσες Πάπα και Προκόπου, καθώς και το έλος Λάμιας. Περιλαμβάνει τυπικούς βιοτόπους όπως καλαμώνες, ψαθοτόπια και αλμυρόβαλτους. Τα πιο χαρακτηριστικά είδη φυτών εδώ είναι:

  • Το αγριοκάλαμο (Phragmites australis) και το κοινό καλάμι (Arundo donax)
  • Τα ψαθιά (Typha latifolia και T. angustata)
  • Φτελιές, ιτιές (Salix sp.), κύπερη (Cyperus longus) και βούρλα (Juncus maritimus)
  • Αλόφυτα (φυτά ανθεκτικά στα άλατα), όπως αυτά του γένους Salicornia


Οι λιμνοθάλασσες αυτές λειτουργούν ως φυσικά ιχθυοτροφεία εκστατικής μορφής. Τα κυριότερα και πιο ονομαστά αλιεύματα της περιοχής είναι ο Κέφαλος, το Λαυράκι, η Τσιπούρα και το Χέλι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου